Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2009

Αντί Επιλόγου;





Εκκοκκιστήρια Β'
Προχωρούσαμε με το Δημήτρη αμίλητοι προς το μικρό σταθμό.
Αφήναμε τη Βέροια πίσω μες στην κατάχνιά και κοιτάζαμε άφωνοι τους καπνούς στο μισοφώτιστο βράδυ
Εκεί, μες στην ερημωμένη έκταση, ακούγαμε τα εκκοκκιστήρια να κελαϊδούνε.
Υπόκωφη στην αρχή, η βουή δυνάμωνε με τον καιρό, μας είχε σχεδόν παρασύρει.
Φώτα και μηχανές μεσ' απ' τα τζαμωτά μας άφηναν να ιδούμε τον αποχωρισμό.
Ο καθαρός καρπός γλιστρούσε και σωριάζονταν δίπλα μας μέσα σ' ένα σύννεφο άσπρης σκόνης.
Ακόμα θυμάμαι τα μάτια του, σα να είχαν δακρύσει
Τότε κατάλαβα πως πέρασε πια η εποχή της συγκομιδής.
Και πως ό,τι μπορούσαμε να δώσουμε το είχαμε σχεδόν σκορπίσει.

Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου - Από τη συλλογή Νοσοκομείο εκστρατείας (1972)

Υγ. Ready Freddie?

Κάτι τρέχει με τη Φούσκα...

Γύρω από ένα τραπέζι χτίζονται δεσμοί, παρέες, οικογένειες. Γύρω από ένα τραπέζι προετοιμάζεται ο έρωτας, ο πόλεμος, η προδοσία. Γύρω από ένα τραπέζι αποτιμάται το χθες, γίνεται συνείδηση το σήμερα και σκιαγραφείται το αύριο.

Στο δικό μας τραπέζι έπεσαν πολλά (χρόνια σου πολλά Παράκελσε που το προκάλεσες). Παιδιά έρχονται, σπίτια ανοίγουν, δουλειές αλλάζουν, επιχειρήσεις χτίζονται και διαλύονται, πληγές ανοίγουν και κλείνουν, κόσμος έρχεται και φεύγει. Η Φούσκα όμως ήταν ο κεντρικός άξονας της συζήτησης και το μοναδικό θέμα που άντεξε τόσο στην διάρκεια του φιλικού δείπνου. Κανένας δεν με διόρισε ή εξουσιοδότησε να λειτουργήσω ως εκπρόσωπος της ομήγυρης. Θεωρώ όμως ανάγκη να καταγράψω μερικά από τα (δικά μου) συμπεράσματα όπως προέκυψαν από τη συζήτηση και τα ερεθίσματα της.

Η συζήτηση ήταν σαφής: «Κάτι τρέχει με τη Φούσκα...». Το θέμα είναι τι!

Η Φούσκα ήταν ανάγκη, δεν ήταν υποχρέωση. Γιατί είναι ανάγκη να πεις αυτό που σκέφτεσαι, είναι ανάγκη να εκφράζεις αυτό που νοιώθεις, είναι ανάγκη να επικοινωνήσεις με τους γύρω σου. Ωστόσο, παραμένει υποχρέωση το να μην είσαι αμέτοχος και απαθής μέσα σε μια κοινωνία. Αλλά για αυτή την υποχρέωση υπάρχουν και άλλες διέξοδοι, δεν πρέπει (και μάλλον δεν μπορεί) να την φορτωθεί η Φούσκα! Το μόνο που θα μπορούσε να κάνει οποιοσδήποτε χώρος διαλόγου και έκφρασης απόψεων για την υποχρέωση αυτή είναι να δώσει ερεθίσματα και να προβληματίσει.

Συμφώνησα και συμφωνώ με το φίλο Νίκο: Δεν υπάρχει καμία απολύτως υποχρέωση για συναίνεση στη Φούσκα, για κοινή αντιμετώπιση θεμάτων, για κοινή «γραμμή» (μακριά από μας τέτοια πράγματα!). Επίσης δεν υπάρχει (και δεν χρειάζεται να υπάρξει) κανένας κανόνας για το αν απαντάμε ή δεν απαντάμε σε επισκέπτες (ανώνυμους και επώνυμους) ή το πώς και γιατί απαντάμε ή αγνοούμε. Αν αναζητούσαμε «δομημένο διάλογο» και «δημοκρατικό συγκεντρωτισμό» τότε θα φτιάχναμε κόμμα ή θα βρίσκαμε ένα από τα υφιστάμενα για στέγη και εκτόνωση.

Συμφωνώ επίσης με το φίλο Νίκο και στις διαπιστώσεις του για το τι ακριβώς ήταν αυτό που προξένησε την πρόσφατη ιστορία (τα «Ανωνυμικά»!). Ναι, ίσως επιτεθήκαμε στους επισκέπτες μας χωρίς να λάβουμε υπόψη και να ασχοληθούμε με τις απαντήσεις του φίλου μας που όντως συνέχιζαν την συζήτηση. Ωστόσο, εκεί ακριβώς είναι το όλο «θέμα αρχής» που με οδήγησε να αναφωνήσω «Αποχωρώ»:

Δεν είμαι υποχρεωμένος να απαντάω σε οτιδήποτε σκεφτεί και γράψει ο κάθε φίλος μας στη Φούσκα και πολύ περισσότερο δεν είμαι υποχρεωμένος να το κάνω καθ’ υπόδειξη των (σε ρόλο κριτή) επισκεπτών. Παρ’ όλα αυτά τα κείμενα που ευχαριστήθηκα πιο πολύ όταν τα έγραψα (όπως το «Mind the gap») προήλθαν από την ευγενή πρόκληση (έτσι την ερμήνευσα εγώ) που ένοιωσα από την ανάρτηση του Backbencher. Θα μπορούσα άνετα να του επιτεθώ σε προσωπικό επίπεδο για της απόψεις του («τα λες ως βολεμένος που σπούδασε στην Ελλάδα ενώ εμείς οι μετανάστες (my ass!)...» κλπ. κλπ. ).

Καλώς ή κακώς, όμως, το θέμα μας δεν είναι ο Backbencher, ο Νίκος, ο Η.Θ. ή ο οποιοσδήποτε άλλος. Το θέμα μας είναι οι απόψεις που εκφράζει. Και οι προσωποποίηση των απόψεων είναι τεράστιο σφάλμα και σε λογικό και σε ιδεολογικό επίπεδο. Όσοι π.χ. ανάγουν τα αδιέξοδα της τρέχουσας κυβέρνησης σε προσωπικά χαρακτηριστικά του ηγέτη της («βλέπει βίντεο», «τρώει πολύ», «τον κάνουν ότι θέλουν» κλπ.) όχι μόνο βρίσκεται μακριά από την αλήθεια και τον ορθό δρόμο αναζήτησης της αλλά καλλιεργεί (ηθελημένα ή όχι) μια βαθύτατα συντηρητική και ανεδαφική άποψη για την διαλεκτική των ιδεών, την μηχανική των κοινωνικών φαινομένων και την κοινωνική φυσιολογία του ανθρώπου.

Και αυτή η προσωποποίηση των απόψεων έχει δύο πηγές.

Η πρώτη ανάγεται σε ένα ανατολίτικο-μεογειακό χαρακτηριστικό της φυλής μας. Η κριτική του καφενέ, η καθημερινή «δημοσιογραφία» του απλού ανθρώπου (περιφραστικά η λέξη «κουτσομπολιό») και η παθολογική εμμονή στην ενασχόληση με την ζωή των γύρω μας είναι οι παρενέργειες της ανατολίτικης – μεσογειακής μας κουλτούρας η οποία μπορεί μεν να έχει ζεστασιά, ανθρωπιά και αλληλοϋποστήριξη, αλλά συχνά - πυκνά ξεφεύγει. Αυτό το ανατολίτικο-μεογειακό χαρακτηριστικό έχει περάσει και στην σύγχρονη διαλεκτική μας: «αυτός είναι βολεμένος γι’ αυτό τα λέει έτσι», «αυτός είναι αριστερός», «αυτός είναι δεξιός» και πάει λέγοντας. Και το περίεργο είναι ότι αν κανείς έμενε στις ιδέες και όχι στους φορείς τους, τότε αρκετές φορές τα συμπεράσματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά. Γιατί υπάρχουν καλοταϊσμένοι που μιλάνε πολύ καλά για τις ανάγκες των νηστικών (αν θυμάμαι καλά ο Καρλ Μαρξ δεν ήταν και κανένα φτωχόπαιδο) και νηστικοί που υπηρέτησαν επάξια τα συμφέροντα των καλοταϊσμένων (ονόματα δε λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε!). Έχει λοιπόν αξία να κοιτάμε τα λόγια, τις πολιτικές πράξεις και τις ιδέες πολύ περισσότερο από τη φυσιογνωμία του φορέα τους. Αυτή μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις έχει αξία και σίγουρα όχι συνεπή και απόλυτη.

Η δεύτερη πηγή της προσωποποίησης των απόψεων είναι η τηλεοπτική φύση της σύγχρονης δημοκρατίας. Δυστυχώς δεν έχει εφευρεθεί τηλεοπτικός δέκτης ο οποίος να καταφέρνει να οπτικοποιεί ιδέες. Οι τηλεοπτικοί δέκτες μπορούν το πολύ - πολύ να δείξουν πρόσωπα που μιλάνε ή η προσπαθούν να εκφράσουν ιδέες. Αλλά αυτό είναι βαρετό για το ποικιλόμορφο κοπάδι των τηλεθεατών. Βλέπετε είναι πολύ πιο εύκολο να οπτικοποιήσεις το γεγονός ότι ο Γιωργάκης θέλει γρήγορα να βρεθεί στην εξουσία (όχι για εκείνον αλλά για την φουκαριάρα τη μάνα του!) και πολύ πιο δύσκολο να δείξεις όλους εκείνους τους μηχανισμούς που ενεργοποιούνται και να αναλύσεις όλα εκείνα τα φαινόμενα που εκτυλίσσονται με αυτό το σκοπό (όπως π.χ. τις ζυμώσεις στο εκδοτικό και τηλεοπτικό κατεστημένο ή την δραστηριοποίηση του κομματικού μηχανισμού που το Σεπτέμβρη του 2007 «έλιαζε ακαμάτης τα αχαμνά του»). Έτσι λοιπόν η σύγχρονη τηλεόραση (όπως έχει διαμορφωθεί) αγαπάει να αποφεύγει τις ιδέες, τις αναλύσεις και τα λόγια και να κολλάει στις εικόνες, στα πρόσωπα και την εύκολη «ταμπέλα». Για την τηλεόραση είναι πιο ενδιαφέρων τύπος ο Θεόδωρος Πάγκαλος ειδικά όταν αναλάβει να «λούσει» κάποιον από τον Παπαγιαννάκη (τον Ευρωβουλευτή του Συνασπισμού) ο οποίος ακόμα και αν διαφωνείς μαζί του δεν μπορείς παρά να του αναγνωρίσεις ότι έχει ξεκάθαρο πολιτικό λόγο.

Δυστυχώς η σύγχρονη «κοινωνική παιδαγωγική» έχει αφεθεί στα χέρια των τηλεοπτικών δημοσιογράφων, των τηλε-προσωπικοτήτων και των διακοσμητικών προσώπων που διανθίζουν τις εκπομπές τους με αποτέλεσμα αυτή η ταμπελο-παραγωγική προσέγγιση να μεταφέρεται στην καθημερινότητα μας.

Σε μια εποχή που η παραγωγή, η αναζήτηση, ο έλεγχος και η επεξεργασία των ιδεών έχει υποχωρήσει μπροστά στην δύναμη της εικόνας και στην αδυναμία του μυαλού να κατανοήσει τι συμβαίνει γύρω του, θεωρώ - το λιγότερο - χάσιμο χρόνου να ασχολούμαστε με πρόσωπα ή να «την βρίσκουμε» με ανούσιες προσωπικές εκτονώσεις.

Στην εποχή μας αυτό που κάνουμε στη Φούσκα όταν βρίσκουμε το χρόνο, αυτό που κάνουμε στο τραπέζι μας όταν καταφέρνουμε να το γεμίσουμε και αυτό που κάνουμε στα σπίτια μας όταν το επιτρέπει η καθημερινότητα είναι να επικοινωνούμε, να σκεφτόμαστε να προβληματιζόμαστε. Και - ας με διορθώσει όποιος έχει δει κάτι άλλο - αλλά τέτοιες ευκαιρίες δεν παρέχονται πλουσιοπάροχα και αβασάνιστα: πρέπει να προσπαθήσεις για να τις δημιουργήσεις. Αν στην Φούσκα σε ενοχλούν οι δεξιοί (οι αριστεροί, ή οι άλλοι, το ίδιο κάνει), στο τραπέζι οι συνδαιτυμόνες και στο σπίτι η γυναίκα σου τότε δεν υπάρχουν πολλές ελπίδες.

Αυτό ακριβώς λοιπόν είναι η απάντηση,
  • στον Backbencher που κάτι δεν του πάει (ας τον καλέσει κάποιος πίσω στη Φούσκα, ήμαρτον, δεν μπορώ χωρίς Backbencher),
  • σε όσους καλώς κατάλαβαν ότι δεν αποχωρώ παρά το τι έγραψα,
  • σε όσους αναρωτιούνται «πως την έχουμε δει εδώ στη Φούσκα»:
η Φούσκα είναι ελευθερία και επικοινωνία! Είναι μια άλλη μορφή αυτού που κάνουμε (ή προσπαθούμε να κάνουμε) στα σπίτια μας και στα δείπνα μας: ελεύθερη επικοινωνία! Η μόνη διαφορά είναι ότι στα τραπέζια μιλάμε ενώ στη Φούσκα γράφουμε (και εδώ είναι το ενδιαφέρον!).

Η αποτίμηση αυτού που κάνουμε είναι μια χρήσιμη (υποκειμενική) λειτουργία η οποία μπορεί να έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον αν δεν έχουμε τι άλλο να κάνουμε. Με άλλα λόγια και πιο απλά: είναι καλύτερο να γράφεις ΣΤΗ Φούσκα παρά να γράφεις ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ τη Φούσκα!

Επειδή όμως η κριτική και η αυτοκριτική είναι αναπόφευκτες θα πω μονάχα ένα πράμα. Αν χρειάζεται να αποτιμήσουμε αυτό που κάνουμε, αν υπάρχει καν νόημα στο να το αξιολογήσουμε, τότε υπάρχουν μόνο τρία στοιχεία - κριτήρια που θα ήθελα να εκπληρώσουμε:
  1. Η διάρκεια στο χρόνο. Τίποτα δεν ζει αιώνια. Θα χαιρόμουν όμως αν η Φούσκα δεν ήταν απλά η «δημιουργική απασχόληση» μιας και μόνο χρονιάς.
  2. Η επέκταση. Θα μου άρεσε αν η παρέα μας μεγάλωνε. Δεν θέλω κοινό. Προτιμώ συνομιλητές.
  3. Η δημιουργική μετεξέλιξη. Επειδή τίποτα δεν ζει αιώνια και τίποτε δεν μεγαλώνει απεριόριστα θα θεωρούσα «επιτυχία» για μια Φούσκα (ακόμα και αν χαθεί) να «γεννήσει» είτε σε ατομικό είτε σε συλλογικό επίπεδο νέα πράγματα. Οτιδήποτε! Που ξέρετε, όταν αφήσεις ανθρώπους να επικοινωνήσουν ελεύθερα πολλά μπορεί να συμβούν!
Νομίζω ότι έγραψα αρκετά!

Το πιάσατε το υπονοούμενο: δεν αποχωρώ, θέλω πίσω τον Όθωνα και από τα συμφραζόμενα συνάγεται ότι χαίρομαι ιδιαίτερα για τους νέους της παρέας (όπως ο wgibson!).

Πάμε παρακάτω...


Διατελώ φιλικά,

ΓΠΚ

Υ.Γ. 1: Πάμε συνέδριο;

Υ.Γ. 2: Πάμε κάλπη;

Υ.Γ. 3: Πάμε καρναβάλι;


Το σωτήριο ψυχικό σθένος της Κ. Κούνεβα

Το σωτήριο ψυχικό σθένος της Κ. Κούνεβα

«Να μην σκύψει κανείς το κεφάλι». Αυτό είναι το μήνυμα που αποστέλλει η Κωνσταντίνα Κούνεβα, δια στόματος της ψυχιάτρου της, Κατερίνας Μάτσα. Παρακολουθήστε τη συνέντευξη της τελευταίας στο tvxs.gr

Το δίλημμα του Συνασπισμού : μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα

Ανάλυση του Στέλιου Κούλογλου από το tvxs.gr

Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009

I'd Love To Change The World





Everywhere is freaks and hairies
Dykes and fairies, tell me where is sanity
Tax the rich, feed the poor
Till there are no rich no more

Id love to change the world
But I dont know what to do
So Ill leave it up to you

Population keeps on breeding
Nation bleeding, still more feeding economy
Life is funny, skies are sunny
Bees make honey, who needs money, monopoly

Id love to change the world
But I dont know what to do
So Ill leave it up to you

World pollution, theres no solution
Institution, electrocution
Just black and white, rich or poor
Them and us, stop the war

Id love to change the world
But I dont know what to do
So Ill leave it up to you

Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2009

FACTS

Στη σημερινή ανάρτηση θα προσπαθήσω να ενημερώσω τους λοιπούς "συνδαιτημόνες" της φούσκας ,με απτά στοιχεία για δύο ζητήματα.
FACT 1)Ξεκινώ απο την τελευταία φράση της ανάρτησης του Νίκου περί παχυσάρκων παιδιών.Σύμφωνα με τις τελευταίες μετρήσεις της εταιρίας για τον έλεγχο της παχυσαρκίας στην Ελλάδα ,ισχύουν τα εξής΄στην Ελλάδα το 30% των ενηλίκων είναι παχύσαρκοι(δεύτεροι μετά τους χαμπουργκεράδες Αμερικανούς ,που ξέρουμε μονο να κοροιδεύουμε) ,ενώ ταυτόχρονα στις παιδικές ηλικίες ,το ποσοστό ανέρχεται σε 40%(ΠΡΩΤΟΙ στον κόσμο-με δεύτερους τους χαμπουργκεράδες Αμερικανούς ,που ξέρουμε μόνο να κοροιδεύουμε)..Δεν θέλω να εμβαθύνω στα αίτια του φαινομένου ,λίγο τα γνωρίζουμε ολοι.Απλά θα ξαναρωτήσω(όπως και στην ανάρτηση LOND-ON) ,πως διάβολο εμείς οι πιο έξυπνοι του κόσμου ,σε άλλη μια αρνητική στατιστική είμαστε χειρότεροι από αυτούς που κοροιδεύουμε.-FACT
FACT 2)Είμαι σίγουρος ότι όλοι έχουμε κακές και (λιγότερες) καλές εμπειρίες από την συναναστροφή μας με την συμπαθή συνομοταξία των ιατρών καθώς και το φυσκό τους περιβάλλον(σύστημα υγείας).fact.Μετά από πολύ κόπο ,προ δύο μηνών περίπου το υπουργείο έρχεται σε συμφωνία με την ΟΕΝΓΕ(ομοσπονδία ιατρών ,για την υπογραφή την νέας γενικής σύμβασης εργασίας.Την πρώτη μετσ΄από 11(ένδεκα) και την δεύτερη μετά από 23(εικοσιτρία) χρόνια.Στις 5-2-09 το νομοσχέδιο ψηφίστηκε στην βουλη ,με μονομερή τροποποίηση!!!!Το άλλαξαν μόνοι τους.Μα ούτε την υπογραφή τους δεν σέβονται??
FACT -Παραθέτω τα βασικά σημεία και αλλαγές ,όπως τα αντέγραψα από την ΟΕΝΓΕ.Τα σχόλια δικά σας(άντε μετά να εφημερέψεις...που λέει και ένας φίλος μου).Και μη μου πείτε ότι μετά από 11 χρόνιαχωρίς σύμβαση φταίει η οικονομική κρίση.Είναι μόνο το πρόσχημα..

Η ΚΛΑΔΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ ΤΕΛΙΚΑ ΧΘΕΣ,
5/2/2009 ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΚΥΡΩΣΗ. Με ...μικρές διαφορές από το
συμφωνημένο και υπογεγραμμένο από τον (εκπρόσωπο της κυβέρνησης
υποθέτουμε) κ. Αβραμόπουλο...
Οι διαφορές αυτές είναι, αφ’ενός μεν στην κουτοπόνηρη κατεύθυνση
«3 το λάδι, 3 το ξύδι, 3 και το λαδόξυδο», όταν με τελείως προσβλητικό τρόπο
και με μέθοδο «παπατζή» μειώνονται τα συγκεκριμένα ποσά των αυξήσεων
και των φορολογικών απαλλαγών που έχουν συμφωνηθεί, αφ’ετέρου δε
καθαρά επικίνδυνες, όταν πρόκειται για την χρονική διάρκεια της συμφωνίας
και τις προσλήψεις...
Τί περιελάμβανε η συμφωνία που υπογράφηκε: «Οι πρώτες 4 για τους
ειδικευμένους νοσοκομειακούς γιατρούς και οι πρώτες 6 για τους ειδικευόμενους
γιατρούς, εφημερίες κάθε είδους και κατ' επιλογήν του γιατρού, φορολογούνται
με ειδικό συντελεστή 20 % ή με το εισόδημα. Οι πέραν των 4 πρώτων ή 6
εφημεριών, για τους ειδικευμένους και τους ειδικευόμενους γιατρούς
αντίστοιχα, δεν υπόκεινται σε φορολόγηση.»
Τί περιλαμβάνει το κείμενο που κατατέθηκε: «οι αποζημιώσεις για τις
εφημερίες των ειδικευμένων και ειδικευομένων ιατρών φορολογούνται
αυτοτελώς, με ειδικό φορολογικό συντελεστή 20 %»
Τί περιελάμβανε η συμφωνία που υπογράφηκε: «Το 50% του
επιδόματος εφημερίας των Διευθυντών γιατρών της Α' Ζώνης δεν υπόκειται
σε φορολόγηση. Το μέτρο αυτό θα ισχύει μετά την 1/1/09 για τους
Συντονιστές Διευθυντές Α' Ζώνης.»
Τί περιλαμβάνει το κείμενο που κατατέθηκε: «Το 50% του
επιδόματος εφημερίας των Διευθυντών γιατρών της Α' Ζώνης
φορολογείται με ειδικό φορολογικό συντελεστή 20%»
Τί περιελάμβανε η συμφωνία που υπογράφηκε: Από 1/1/2009 στο
ισχύον μισθολόγιο των Νοσοκομειακών γιατρών παρέχονται οι εξής αυξήσεις
κατά βαθμό:
α) Ειδικευόμενος: Αυξάνεται ο Β.Μ κατά 210 € και το Νοσοκομειακό
επίδομα κατά 90 €.
β) Επιμελητής Β' : Αυξάνεται ο Β.Μ κατά 300 €.
γ) Επιμελητής Α' : Αυξάνεται ο Β.Μ κατά 360 €.
δ) Διευθυντής: Αυξάνεται ο Β.Μ κατά 420 €.
Τί περιλαμβάνει το κείμενο που κατατέθηκε:
α) Ειδικευόμενος: ↑ βασικούμισθούαπό842 €. σε 1003 €. + ↑ 90 €. στο
νοσοκομειακό επίδομα: αύξηση βασικού κατά 161 €.
β) Επιμελητής Β': ↑ βασικούμισθούαπό1203 €. σε 1433 €.: αύξηση βασικού
κατά 230 €.
γ) Επιμελητής Α': ↑ βασικούμισθούαπό1444 € σε 1720 € : αύξηση βασικού
κατά 276 €.
δ) Διευθυντής: ↑ βασικούμισθούαπό1684 € σε 2006 €: αύξηση βασικού κατά
322 €.
Τί περιελάμβανε η συμφωνία που υπογράφηκε: «Μετά από συζήτηση εντός
αυστηρά των χρονικών ορίων της Σύμβασης, εφαρμόζεται Νέο Ειδικό
Ιατρικό Μισθολόγιο που η πρώτη φάση ξεκινάει με την υπογραφή της
Συλλογικής Σύμβασης και τις ανωτέρω αυξήσεις και στο καταληκτικό
επίπεδο θα προσαρμόζεται προοδευτικά στις προτάσεις των θεσμικών
εκπροσώπων των νοσοκομειακών γιατρών.
Ο τρόπος υπολογισμού του ωρομισθίου των ιατρικών εφημεριών θα
προσεγγίσει την επόμενη 3ετία, τον τρόπο υπολογισμού των υπερωριών των
Δημοσίων Υπαλλήλων.»
Τί περιελάμβανε η συμφωνία που υπογράφηκε: Η διάρκεια της συλλογικής
Σύμβασης και κατά άρθρα 1, 6 και 7 είναι ετήσια από 1/1/09 έως 31/ 12/09.
Έναρξη διαλόγου για την Κατάρτιση της επόμενης Συλλογικής Σύμβασης
ορίζεται η 15η Οκτωβρίου του 2009.
Μαντέψτε... Όχι, οι δύο τελευταίες παράγραφοι ΔΕΝ
συμπεριλαμβάνονται στην συμφωνία όπως κατατέθηκε στη Βουλή.
Επιπλέον, δεν γίνεται καμία μνεία για τις συνολικά 4500 προσλήψεις σε ορίζοντα διετίας.

Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2009

Το αγροτικό και οι εξηγήσεις που οφείλω Η.Θ

Μια σπίθα χρειάζεται να πάρουν φωτιά τα δημιουργικά μυαλά , και συνήθως είναι αυτά που δύσκολα τους δίνεται η ευκαιρία να προσφέρουν στα κοινά.
Ας είναι και έτσι.
Άλλωστε ισχύει το «δεν φθάνει να έχεις δίκιο αλλά θα πρέπει να υπάρχουν αυτιά που θέλουν να σε ακούσουν»

Λίγα σχόλια στον φίλο Ανώνυμο Νο ?
Πρόβλημα 1
Θεωρείς ότι οι αγρότες κάνουν και δεύτερη δουλειά γιατί δεν τους φθάνει το αγροτικό εισόδημα
Τότε πως 320,000 Αλβανοί δουλεύουν στις καλλιέργειες από επίσημα στοιχεία ?
Μήπως πιστεύεις ότι δεν πληρώνονται κανονικά ?
Ποιανού την δουλειά « έκλεψαν» η μήπως αυτοί που πρέπει να δουλεύουν δεν δουλεύουν
(Σου θυμίζω το γεγονός της Ηλείας που βγήκαν οι Πακιστανοί στα κανάλια γιατί δεν τους πλήρωναν για τις φράουλες-συγκομιδη)
Μπορεί ακόμα να σου διαφεύγει ότι η πολιτική στο αγροτικό των Βρυξελλών άλλαξε το 2004
ΔΕΝ επιδοτείται το προϊόν - ανεξάρτητου καλλιέργειας όγκου κλπ - ΑΛΛΑ μόνο το εισόδημα του αγρότη (τσεκαρισε το)
Πρόβλημα 2
Τα δημοπρατήρια για να είμαι ποιο σαφής λειτουργούν από ιδιωτικές εταιρείες
ΠΧ Όπως οι εταιρείες οργανώνουν εκθέσεις και εάν ενδιαφέρεσαι νοικιάζεις περίπτερο και πληρώνεις ένα τέλος στους οργανωτές , έτσι και τα δημοπρατήρια πίστεψε με δουλεύουν.
Το δε μεγαλύτερο ατού είναι ότι συναντώνται αγρότες από διάφορα μέρη και ανταλλάσσουν πληροφορίες και τεχνογνωσία προς το καλύτερο
Πρόβλημα 3
Ας μείνουμε στην εκπαίδευση των αγροτών , το κεφαλαίο καταναλωτική συμπεριφορά θα το δούμε σύντομα και εμπεριστατωμένα
Καλό το παράδειγμα του δίκταμου αλλά να σου δώσω ένα επίκαιρο που κάποιοι ενημερωμένοι αγρότες κάνουν λεφτά σήμερα . ΤΟ ΡΟΔΙ
Η εξαγωγική ζήτηση καλύπτεται μόνο στο 23% , και το ΥΓΑ βλέπει αύξηση της ζήτησης το 2009-10 κατά 50% (είναι αντιοξιδωτικο και αντιγειραντικο ).Η ροδιά σου δίνει καρπό από την φύτευση μέσα σε 3 χρόνια.
Πρόβλημα 4
Να μπλοκάρει ένα κράτος τις εισαγωγές –άτυπα- έχει χίλιους τρόπους.
ΠΧ μια εισαγωγή ηλιελαιου από Τουρκμενισταν εάν καθυστερήσει στο χημείο του κράτους ένα μήνα έχασε τιμή , ο εισαγωγέας θα το ξανασκεφθεί.
Προβλημα 5
Δεν διαφωνώ αλλά η κατάτμηση είναι περισσότερο κοινωνικό πρόβλημα
Ο πατέρας θα μοιράσει την γη του στους γιους του , και εάν έχει κόρη με γαμπρό από άλλο χωριό τα πράγματα περιπλέκονται ως συνήθως.
Να πάψουν να βλέπουν την καλλιεργήσιμη γη σαν αστικό ακίνητο , η γη είναι σαν εργοστάσιο .Δεν το χωρίζεις σε κομμάτια να ικανοποιήσεις τους κληρονόμους
Προβλημα 6
Εξηγούμαι . Δεν θα ήθελα τα δάση να οριοθετηθούν σήμερα από πιθανές αεροφωτογραφίες του 50,60,70, και 2000 που τα ηλίθια κόμματα τσακώνονται
Αλλά από μηδενική βαση . Ορίζει το κοινοβούλιο μια επιτροπή μικτή , βάζουν κάτω τα δεδομένα και έχουν το δικαίωμα , περιοχές που δεν είναι σήμερα δάση να τις κάνουν δάση , πλέον από τα υπάρχοντα .Μετά να ενσωματωθεί στο Σύνταγμα και τέλος. Πήγαινε αφαιρετικά , το κτηματολόγιο καθορίζει τις αστικές περιοχές (μεχρι σημερα) το δασολόγιο τις δασικές , τι μένει ??
Άρα μπορούμε να έχουμε μια πλήρη καταγραφή του πλούτου της Ελλάδας
Δεδομένα για να κάνης αγροτική πολιτική

Στις προτάσεις σου

Ολική ποιότητα (from the farm to the fork) ΣΥΜΦΩΝΩ
Είδη έξω από το Παρίσι λειτουργούν φόρμες που τα προϊόντα τους τα παραδίδουν δυο φορές την εβδομάδα στα σπίτια που έχουν γράψει πελάτες (μέσω δυαδικτιου) φρέσκα. Με ένα όρο , ότι έχουν , μαρούλια σήμερα ντομάτες αύριο κλπ

Οι φόρμες είναι μηδενικών εκπομπών Co2 το πράσινο εισπνει Co2 και εκπνεει Οξυγονο

Το θέμα διατροφής με στόχο την μείωση των νοσοκομειακών ωρών του μέσου Έλληνα να το δούμε μονο του
Αλλά για να σε ιντριγκαρω , τι θα έλεγες αν η διαφήμιση παιδικών τροφών (ροφήματα που σε κανουν superman , γαρυδακια , γκοφρετες , γάλατα που μεγαλωνεις πριν την ωρα σου ) απαγορευόταν δια νόμου όπως το τσιγάρο από τα MEDIA .Τα παιδία βλέπουν τηλεόραση ζητάνε και πιέζουν τους γονείς που υποκύπτουν.
Έχουμε τα πιο παχύσαρκα παιδία στην Ευρώπη. Ξεκίνα από εκεί.

Άλλες φωνές δεν υπάρχουν
Περιμενουμε

Η Παλη των Ταξεων

Ξεκινάω με ένα πολύ κοινό τίτλο....


Ο θείος ο μηχανολόγος , ένθερμος φιλελεύθερος , μου λέει:
Στην Ελλάδα υπάρχουν δυο τάξεις πολιτών.
Οι Σιτιζομενοι απο το Δημοσιο και οι Μη Σιτιζομενοι.

Για τους πρωτους δεν ισχυουν οι νομοι της αγορας και γενικοτερα κανενας νομος ενω οποιαδηποτε αλλαγη του καθεστωτος θεωρειται παραβιαση των δικαιωματων τους.
Για τους δευτερους οχι μονο ισχυουν οι νομοι της αγορας , αλλα ειδικα το αορατο χερι του Ανταμ Σμιθ , τους εχει αστραψει κατι αναποδες που τσουζει ακομα το μαγουλακι τους.
Οι πρωτοι , ειναι παντα εντιμοι στις υποχρεωσεις τους , ειδικα τις φορολογικες, δουλευουν πολυ και πληρωνονται πολυ παραπανω, δεν ελεγχονται ποτε γιατι εχουν το τεκμηριο του ''εμενα μου τα παιρνουν απ το μισθο''. Οταν δημιουργουν μεγαλες επιχειρησεις, με μονο πελατη το κρατος ,αυτες θεωρουνται εθνικο κεφαλαιο , πρεσβεις του ελληνικης επιχειρηματικοτητας....
Οι δευτεροι , απο την αλλη , δεν ειναι ποτε συνεπεις στις υποχρεωσεις τους , ελεγχονται παντα και απο οποιοδηποτε τυχαιο καθως για αυτους επικρατει το τεκμηριο της "αεναης κλεψιας"(παντα κλεβουν ακομα και οταν δεν το κανουν),ενω δουλευουν ολη μερα, αλλα πληρωνονται με το βασικο. Οταν δημιουργουν επιχειρησεις , ειναι και αυτες υποπτες ως κομπινες,λαμογιες κ.ο.κ , ενω αν δεν ειναι, τοτε ειδικες ομαδες των πρωτων φροντιζουν να τις ελεγχουν με τετοιο τροπο που να μην υπαρχει αμφιβολια οτι κερδιζουν κατι , ουτε καν το μισθο τους...

Εσυ σε ποια ανηκεις???

Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2009

Το αγροτικό πρόβλημα reloaded

Το ανέβασα διότι το εξαιρετικό αυτό κείμενο δεν έπρεπε να παραμείνει στριμωγμένο στα στενά όρια ενός σχολίου.
Φίλε συγχαρητήρια.
Πρόβλημα 1
Αν δεν μπορείς να ζήσεις με το εισόδημα του αγρότη, αναγκαστικά θα στραφείς σε δεύτερη εργασία, που αυτή στην Ελλάδα δεν μπορεί να είναι άλλη από μία θέση στον ζεστό Ήλιο του πολυπόθητου Δημοσίου. Η επιδότηση δίνεται στο αγροτικό προιόν ΟΧΙ στον Μήτσο, Γιάννη, Θανάση. Επιδοτείται π.χ. η ελιά ,το ροδάκινο κτλ. Αν και μετά την ενίσχυση δεν μπορεί να επιβιώσει ο αγρότης γιατί να μην αναζητήσει και δεύτερη δουλειά, ο μόνος είναι? Δεν είμαι υπέρ της επιδότησης γιατί επιδότηση σημαίνει κλοπή από αυτόν παράγει φθηνότερα. Αλλά η κατάσταση αυτή είναι.
Πρόβλημα 2
Δημοπρατήριο Αγροτικών. Όπως ΔΑΠ? Πλάκα κάνω. Καλή ιδέα αλλά η υλοποίηση της ….. βλ. συνεταιρισμούς προϊόντων
Πρόβλημα 3
Εκπαίδευση και πληροφόρηση όχι μόνο για τους αγρότες αλλά και για τους καταναλωτές. Παράδειγμα: H Eλλάδα παράγει σταφίδα την οποία εξάγει κυρίως στην Γερμανία γιατί οι Γερμανοί καταναλώνουν σταφίδα ως καθημερινό σνακ. Ποιος από εμάς έχει ένα σακουλάκι σταφίδα στο γραφείο του? Κανείς. Γιατί? Ίσως γιατί δεν το βρήκε ποτέ στο κυλικείο του σχολείου του που ήταν γεμάτο μαλ1%@$%$. Ξέρετε τι έλειπε και δεν αγοράζαμε σταφίδες και τι λείπει ακόμα ? Το ωραίο περιτύλιγμα!!!! Συνεπώς η λύση είναι πρώτα πληροφόρηση για τις ευεργετικές συνέπειες των ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ και μετά ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗ-ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ- ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ. Κάτι ανάλογο θα κάνει η ΕΕ με το να αγοράζει αγροτικά προιόντα (κυρίως εσπεριδοειδή) και να τα μοιράζει στα σχολεία δωρεάν!!! Οι διατροφικές συνήθειες δεν βλάπτει να διαμορφώνονται με στόχο το κέρδος ! και των παραγωγών και του καταναλωτή και του κράτους.
Παράδειγμα: Kαλλιεργώ μαζικά δίκταμο, σχετικά άγνωστο, το οποίο πέρα από αφροδισιακό έχει και άλλες ευεργετικές ιδιότητες. Το Δίκταμο πωλείται οnline και κοστίζει 100 ευρώ το κιλό για να το παραλάβεις στην πόρτα σου.
Πρόβλημα 4
Εσωστρεφής λύση. Όποιος έμμεσος φόρος έχει ισοδύναμο αποτέλεσμα με δασμό ακόμα και αν δεν ονομάζεται έτσι πάλι απαγορεύεται από ΔΕΚ
Πρόβλημα 5
Δεν μπορεί να απαγορευθεί η κατάτμηση. Οι αγρότες πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι δεν τους συμφέρει κάτι τέτοιο και νομίζω ότι μέχρι ενός σημείου οι πιο νέοι αγρότες είναι γνώστες του προβλήματος.
Πρόβλημα 6
Αναφορικά με τα δάση αν αυτό που εννοείς είναι κύρωση δασικών χαρτών κτλ. είμαι φανατικά υπέρ της πρότασης αλλά δεν έχει σχέση με το αγροτικό πρόβλημα. Π.χ. από τις καμμένες εκτάσεις μόνο το 40% αναδασώνεται. Δεν νομίζω το υπόλοιπο 60 % να πηγαίνει στους αγρότες ή να το μασουλάνε προβατίνες.
Πρόταση:
Διάγνωση των προβλημάτων και προοπτικών. Τι ζητά η αγορά - οι καταναλωτές?
1) Ολική Διαχείρηση Ποιότητας (from farm to the pork). Θέλω να εντοπίζω το προϊόν που έχω στο πιάτο μου. Το λέμε αλλά δεν το κάνουμε.
2) Φάρμες μηδενικών εκπομπών άνθρακα, να ωραία πρόταση να επιδοτηθεί.
3) Φθηνή ενέργεια για τους αγρότες όπως είπες, δωρεάν προσθέτω.
4) Η Ελλάδα εισάγει καλλωπιστικά φυτά και λουλούδια από χώρες της ΕU και όχι από τρίτες χώρες. Δεν μπορούμε να παράγουμε τριαντάφυλλα και γλαδιόλες? Εκεί φτάσαμε?
5) Να ξαναδούμε το θέμα των μεταλλαγμένων τροφίμων χωρίς προκαταλήψεις.
6) Σήμανση και Διαφήμιση των τροφίμων. Εφαρμογή βασικών αρχών του μάρκετινγκ.
7) Στελέχωση των υπηρεσιών του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης από επιστήμονες και όχι από ορκ.
8) Το ελληνικό ελαιόλαδο παρόλες τις ευεργετικές συνέπειες του το γνωρίζουν όλοι και σήμερα για να πιεις έναν καφέ (εσπρέσσο) θες δυο κιλά λάδι. (1,90€/κιλό, σημερινή τιμή Κρήτης). Για να παράγεις 2 κιλά λάδι τα έξοδα του μέσου παραγωγού ξεπερνούν τα 2€. To λάδι σαν καταναλωτής μπορώ να το απολαύσω φθηνά αλλά ταυτόχρονα έχω δυσαρεστημένους παραγωγούς. Δεν φτάνει όμως μόνο αυτό. Οι καταναλωτές θέλουν νέα προϊόντα παντού ακόμα και στο τραπέζι τους (έγινε μόδα το σούσι. Εδώ θέλω το παρεμβατικό κράτος και με βάση τις στατιστικές των δημόσιων νοσοκομείων του να προωθήσει νέα προϊόντα για παραγωγή και κατανάλωση που αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα και με επιτυχία παθήσεις που βρίσκονται σε έξαρση όπως π.χ. στεφανιαία νόσος αλλά και να συμφέρει η παραγωγή τους. Το κέρδος για το κράτος θα είναι διπλό αφού θα περιορίσει τις δημόσιες δαπάνες του περιορίζοντας τον αριθμό των αρρώστων (μέσο κόστος 1000€ τη μέρα σε δημόσιο νοσοκομείο) και θα ωφελήσει και τους αγρότες - παραγωγούς. Τέλος οι καταναλωτές θα είναι ικανοποιημένοι αφού θα απολαμβάνουν μεγαλύτερη γκάμα προιόντων – τροφίμων στο τραπέζι τους.
9) ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ. Προσωπικά πιστεύω ότι έιναι η μόνη άμεση και εφικτή λύση στο αγροτικό πρόβλημα. Συνδυασμός προιόντων – υπηρεσίας στην Ελληνική ύπαιθρο.

Consumo ergo sum......

τροφη για σκεψη αυτα τα δυο βιντεακια



και





και φυσικα επισκεφθειτε απο περιεργεια και μια εργασια-blog του Οικονομικου Τμηματος Παν/μιου Πατρων

εδώ

Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2009

Η άλλη όψη του αγροτικού προβλήματος

Παρέμβαση από Η.Θ. για το αγροτικό πρόβλημα. Ο ιδιαίτερα παραγωγικός το τελευταίο διάστημα συμμέτοχος στην Φούσκα, μου έστειλε το κείμενο που ακολουθεί με μια σημείωση δυο γραμμών, που θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο ανάρτησης από μόνη της.
"Ας αφησουμε τις φιλοσοφικες αναζητησεις και ας φανουμε χρησιμοι"
Το αγροτικό είναι άμεσα συνδεδεμένο με το ενεργειακό. Η Κρήτη είναι η πληγή της ΔΕΗ γιατί το ρεύμα παράγεται από το πετρέλαιο αποκλειστικά (όχι από φθηνό , κακό , λιγνίτη).
Τι αγροτικό κόστος περιμένεις να έχεις όταν θερμαίνεις τα θερμοκήπια με πετρέλαιο.
Όταν ποτίζουν με γεωτρήσεις με ρεύμα από την ΔΕΗ.
Εάν η κυβέρνηση και το πανεπιστήμιο της Κρήτης (και όχι μόνο) δεν εξασφαλίσουν φθηνό ρεύμα από ανεμογεννήτριες και φωτοβολταικα τα λαχανικά πχ θα παραμείνουν ακριβότερα του κρέατος.
Δυστυχώς η κυβέρνηση σε ένα από τα λάθη της βασίστηκε στην ιδιωτική Πρωτοβουλία και έδωσε άδειες παραγωγής ρεύματος στους γνωστούς Κοπελουζους, Μυτιληναίους, Βαρδινογιάννηδες.
Αποτέλεσμα μηδέν, η ΔΕΗ έχει ενεργειακό έλλειμμα. Πώς να παράξεις φθηνά αγροτικά προϊόντα ?
Πρόβλημα 1
Φορολογικά δηλωμένοι είναι 920,000 αγρότες
Πραγματικοί αγρότες είναι 314,000
Η διαφορά που προκύπτει είναι αυτοί που εργάζονται στις Δημαρχίες (σύνηθες) και έχουν Αγρότισσες τις συζύγους . Παίρνουν επιδότηση !!!
Πρόβλημα 2
Η μόνη Ευρωπαϊκή χώρα που δεν έχει δημοπρατήρια αγροτικών προϊόντων είναι η Ελλάδα.
Μόνο αυτά εξασφαλίζουν τιμές για τους παραγωγούς γιατί εκεί ανοιχτά στο κοινό γίνονται αγοροπωλησίες .Όχι ξημέρωμα στην Εθνική οδό με υποτιμολογισεις και εκβιασμούς από την βρωμερή τάξη των μεσαζόντων.
Πρόβλημα 3
Έλλειψη σχολών αγροτικής εκπαίδευσης , που νέοι αγρότες θα μορφωθούν και θα πιστέψουν στην γη τους . Με την βοήθεια των πανεπιστήμιων να μάθουν για νέες καλλιέργειες , σωστή χρήση φυτοφαρμάκων (θερίζει ο καρκίνος στους αγρότες) , προοπτικές βιολογικών , διεθνείς ανάγκες σε αγροτικά προϊόντα.
Πρόβλημα 4
Δορυφορική αποτύπωση των γεωργικών εκτάσεων , καταμέτρηση και αξιολόγηση.
Εξηγούμαι , ΠΧ ελαιόλαδο , πόσους τόνους χρειάζεται η εγχώρια αγορά φθάνουν για τις ανάγκες της Ελλάδος , το υπόλοιπο εξαγωγή και όχι ανάποδα . Όσοι θέλουν να κάνουν εισαγωγές από πχ Ισπανία να χτυπήσουν την δική μας παραγωγή – μια που δεν μπορούμε να βάλουμε δασμούς λόγω ΕΟΚ- να τους τσακίσει η εφορία μέχρι σημείου αποθάρρυνσης .
Προβλημα 5
Ιδιοκτησιακό καθεστώς , να απαγορευθεί η κατάτμηση των αγροτικών εκτάσεων ώστε να είναι τα κόστη παραγωγής χαμηλά , πχ ένα τρακτέρ άλλο να επιμερίσεις την αγορά του σε 50 στρέμματα και άλλο σε 200.
Οριοθέτηση των εκτάσεων όχι με φράκτες αλλά με δένδρα (όπως στην Ευρώπη) , έτσι δεν καταλήγουν σε δικαστικές διενέξεις (νύκτα μετακινούν τα παλούκια και μετά παίρνουν τις καραμπίνες)
Προβλημα 6
Καταπατήσεις και φωτιές δασών για βοσκότοπους . Να αποφασίσει η βουλή των Ελλήνων στην αναθεώρηση του συντάγματος τα όρια των δασών (ειτε είναι δάση είτε δεν είναι)
Εάν καθοριστούν τα δάση δορυφορικά και καταγραφούν στο σύνταγμα της Ελλάδος κανένας πολιτικός , υπουργός , μονές , ιδιώτης δεν θα μπορεί να το ανατρέψει.

Τέλος θέλω τα σχόλια σας στις σκέψεις μου , θα βοηθήσουν .
Που ξέρετε , εάν το ολοκληρώσουμε μπορούμε επίσημα να το προτείνουμε στα κόμματα

Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2009

Φτάνει πια με το Ιντερνετ ........

(Ανάρτηση εν θερμώ)
Στο δελτίο των 8 της τηλεόρασης του Αντ1 , έγινα μάρτυρας άλλη μια φορά της πραγμάτωσης του ρητού του Αϊνστάιν , που έχει τοποθετηθεί στο κάτω μέρος της σελίδας(για μένα καλύτερη θέση είναι κάτω από τον τίτλο , έτσι για να μην ξεχνιόμαστε ).
Η δημοσιογράφος στο ρεπορτάζ της μας ανέλυε πως οι Ελληνες χρήστες του διαδικτύου είναι πρώτοι στο ψηφιακό φλερτ , πως οι Ελληνες χρήστες του Διαδικτύου μπορούν να δουν με ποιο διάσημο μοιάζουν και διάφορες άλλες αρλούμπες της πιο νεκρής μέρας, δημοσιογραφικά.
Δεν είδα ωστόσο κανένα ρεπορτάζ για την διαμάχη στην ΕΟΕ Κουβελου-Κυριακού, κανένα ρεπορτάζ για το Φελπς που έπιασαν να καπνίζει με BONG χορταράκι(εννοείτε μόνο στα blogs υπάρχει σαν είδηση , κανένα ρεπορτάζ για το πόσο έχουν εγκαταλειφθεί τα παραδοσιακά ΜΜΕ
Φτάνει πια ο συσχετισμός του Ίντερνετ μόνο με πορνό , καμάκι , διασημότητες και άλλες παπαριες.
Αλλα τους πονάει......
Γιατί δεν μαθαίνουμε τι γίνεται στο κόσμο απ τα "καθαρά" , πολιτικώς ορθά , κανάλια τους ,αλλά προτιμάμε άλλα κανάλια , με πιο "βρώμικο νερό" , αλλά λιγότερο βλαβερό για το μυαλό μας....
(/Ανάρτηση εν θερμώ)

Υ/Ο Παράκελσου

Εντάξει με την Αγγλία έχω μια ανεξήγητη μανία. Σε αντίθεση με την συντριπτική πλειοψηφία των συμπατριωτών μας και χωρίς ακόμα να έχω καταλάβει τους λόγους, τρέφω έναν σεβασμό στον πολιτισμό τους. Έτσι απλά.
Ο φίλος Παράκελσος στο παρελθόν ανέβασε την εξαιρετική LOND-ON. Χθές στην Καθημερινή, ο απερχόμενος πρέσβης της Βρετανίας στην Ελλάδα νομίζω ότι του απάντησε.
Αποχαιρετισμός στην Ελλάδα
Tου Σαϊμον Γκας
Γράψε αν μπορείς στο τελευταίο σου όστρακο
τη μέρα τ’ όνομα τον τόπο
και ρίξε το στη θάλασσα για να βουλιάξει.
Γιώργος Σεφέρης
Γυμνοπαιδία – Σαντορίνη
Σε λίγες μέρες η γυναίκα μου κι εγώ αφήνουμε την Αθήνα ύστερα από οκτώ ευτυχισμένα χρόνια στη χώρα σας – πρώτα στη δεκαετία του ’80 και για δεύτερη φορά αυτά τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα ήταν καλή μαζί μας. Μας χάρισε τον πρώτο μας γιο, που γεννήθηκε εδώ πριν από 23 χρόνια. Μας χάρισε πολλούς φίλους. Μας χάρισε πολλές στιγμές ευτυχίας. Και ποτέ, μα ποτέ δεν μας άφησε να πλήξουμε.
Η Ελλάδα και οι Ελληνες ασκούν έντονη επίδραση στους ξένους. Ο Βρετανός συγγραφέας Lawrence Durrell έγραψε: «Αλλες χώρες μπορούν να σε κάνουν να ανακαλύψεις έθιμα ή παραδόσεις ή τοπία. Η Ελλάδα σου προσφέρει κάτι πιο σκληρό: την ανακάλυψη του εαυτού σου». Στην Ελλάδα εμείς οι Βορειοευρωπαίοι αφήνουμε πίσω μας λίγη απ’ την ψυχραιμία και την επιφυλακτικότητά μας και γινόμαστε πιο εξωστρεφείς, αναζητάμε πιο πολύ τη συντροφιά των άλλων ανθρώπων. Δεν εκπλήσσομαι που η λέξη privacy δεν μεταφράζεται ακριβώς στα Ελληνικά. Αλλά, πάλι, ούτε η λέξη παρέα μεταφράζεται στα Αγγλικά.
Η Ελλάδα άναψε τον πόθο του ταξιδιού σε γενιές και γενιές Βρετανών, και η Μαριάν κι εγώ προσπαθήσαμε να ακολουθήσουμε τα βήματά τους. Η μυρωδία του καπνού του ξύλου που καίγεται ένα φθινοπωρινό απόγευμα στην Ηπειρο, τα λιβάδια με τ’ αγριολούλουδα στην Πελοπόννησο την άνοιξη, τα κρυστάλλινα γαλανά νερά του Ιονίου το καλοκαίρι είναι μερικές από τις αναμνήσεις που θα πάρουμε μαζί μας φεύγοντας.
Οι Ζουλού λένε ότι οι άνθρωποι είναι άνθρωποι μέσα από άλλους ανθρώπους. Η Ελλάδα δεν θα σήμαινε τόσα πολλά για μας αν δεν υπήρχαν οι άνθρωποι που γνωρίσαμε εδώ. Η γιαγιά που μας φίλεψε ροδάκινα απ’ το καλάθι της όταν χάλασε το αυτοκίνητο της παρέας μας, στη Θεσσαλία το 1975. Το ζευγάρι που μας παραχώρησε το διαμέρισμά του, παρόλο που μόλις μας είχε συναντήσει, στο Ρέθυμνο το 1984. Ο ταξιτζής στη Χίο, το 1992, που όταν ο γιος μου ο Κρίστοφερ ζαλισμένος από το ταξίδι έκανε εμετό κι έκανε χάλια και το ταξί και τον ίδιο, αυτός ανησυχούσε μόνο αν ήταν εντάξει το παιδί. Θα μας λείψουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι στην Ελλάδα, που μας έδωσαν τη φιλία τους και τη συντροφιά τους.
Θα θέλαμε επίσης, η Μαριάν κι εγώ, να ευχαριστήσουμε όλους αυτούς που ήταν τόσο επιεικείς και συγχωρητικοί όσο εμείς κατακρεουργούσαμε την ελληνική γλώσσα. Θέλω να ζητήσω ιδιαιτέρως συγγνώμη από μια κυρία που γνώρισα σε μια δεξίωση πριν από λίγα χρόνια. Τη ρώτησα τι δουλειά έκανε ο άντρας της. Μου απάντησε ότι ήταν γεωπόνος. Δυστυχώς, μπέρδεψα τη λέξη γεωπόνος με τη λέξη Γιαπωνέζος. Καθώς η συζήτηση προχωρούσε, διαπίστωσα με έκπληξη ότι δεν ήξερε σχεδόν τίποτε για την Ιαπωνία. Και καθώς επέμενα με τις ερωτήσεις μου για τον ιαπωνικό πολιτισμό, έβλεπα σιγά σιγά τον πανικό να φουντώνει στα μάτια της.
Θα ήθελα ακόμη να ζητήσω συγγνώμη κι από τον προβεβλημένο εκείνον υπουργό, που παρέμεινε ατάραχος όταν τον ρώτησα πώς σκόπευε να αντιμετωπίσει όλες τις προσκλήσεις και όχι τις προκλήσεις του τομέα ευθύνης του. Τώρα ήρθε ο καιρός να πάμε σε μιαν άλλη χώρα. Χαιρόμαστε με την προοπτική των νέων εμπειριών, των νέων ενδιαφερόντων που πάντα φέρνει ένα νέο διπλωματικό πόστο. Οπως λέει κι ο ποιητής:
«Πολλά τα καλοκαιρινά πρωινά να είναι που με τι ευχαρίστηση, με τι χαρά θα μπαίνεις σε λιμένες πρωτοϊδωμένους»Aλλά, δεν θα είναι Ελλάδα.
Αυτό για το οποίο μπορούμε να είμαστε σίγουροι είναι ότι θα επιστρέψουμε. Δεν νομίζουμε ότι η Ελλάδα μας έχει δώσει ακόμη την άδεια να την εγκαταλείψουμε οριστικά. Και όταν επιστρέψουμε δεν θα το κάνουμε μόνο για τους ανθρώπους ή για το τοπίο, αλλά και γιατί η Ελλάδα είναι μια χώρα που θαυμάζουμε για πάρα πολλά πράγματα.
Αλλά αυτό που ιδιαίτερα θαυμάζουμε εδώ είναι η σημασία που δίνουν οι Ελληνες στους οικογενειακούς δεσμούς και τη φιλία, την επιμονή σας να χαίρεστε τη ζωή, την ανοιχτόκαρδη διάθεσή σας, τη γενναιοδωρία σας και την αίσθηση αξιοπρέπειας και ευπρέπειας. Το ταλέντο των Ελλήνων ξεχειλίζει σε κάθε τομέα, από τις καλές τέχνες ώς τον κάθε χώρο δουλειάς και δημιουργίας. Ενα από τα προνόμια που είχα ως πρέσβης στην Ελλάδα ήταν η ευκαιρία που μου έδωσε να συναντήσω τόσους προικισμένους, ζωντανούς ανθρώπους από φοιτητές μέχρι δισεκατομμυριούχους.
Ομολογώ ότι ακόμη και τώρα, μετά οκτώ χρόνια στην Ελλάδα, υπάρχουν ακόμη μερικά πράγματα που δεν καταλαβαίνω. Δεν καταλαβαίνω την ελληνική μανία να βουτάνε όλοι στη θάλασσα κάθε φορά που η θερμοκρασία ανεβαίνει πάνω από τους δέκα βαθμούς. Εγώ μεγάλωσα σε μια χώρα που η θάλασσα ήταν κρύα και γκρίζα και, γενικώς, έπρεπε να αποφεύγεται. Δεν καταλαβαίνω γιατί τα κινητά είναι τόσο δημοφιλή, ενώ τόσες και τόσες Ελληνίδες σε διακοπές έχουν τη συνήθεια να φωνάζουν τόσο δυνατά και σε τόσο ψηλές νότες ώστε οι φωνές τους να σκίζουν τον αιθέρα και λόγγοι και ραχούλες να αντηχούν «έλα Τούλααα…». Θαυμάζουμε το πάθος των Ελλήνων για προσωπική ελευθερία και ελευθερία του λόγου. Ακόμη δεν έχω καταλάβει τα παραθυράκια στην τηλεόραση. Πώς καταλαβαίνει ο ένας τι λέει ο άλλος όταν όλοι μιλούν ταυτόχρονα; Ο στρατηγός Ντε Γκολ αναρωτήθηκε κάποτε πώς είναι δυνατόν να κυβερνήσει κανείς μια χώρα που παράγει 246 διαφορετικά είδη τυριών. Αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να κυβερνήσει κανείς μια χώρα που έχει σχεδόν τόσους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς όσα τυριά έχει η Γαλλία. Αυτό που καταλαβαίνω και ξέρω καλά είναι ότι η Μαριάν και εγώ αισθανόμαστε τεράστια τρυφερότητα, ευγνωμοσύνη και θαυμασμό για μια χώρα που μας φέρθηκε τόσο καλά.
Σ’ ευχαριστώ, Ελλάδα.

Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009

Money, get away........Money, its a gas.........

αν το εχετε δει προσπεράστε το , αν όχι αφιερώστε λίγο χρόνο
περιμενω εννοείτε και σχόλια..........


thanx to kepik.gr