Σήμερα είναι της Αγίας Ειρήνης...

...χρόνια καλά

the buy-nothing-day

..."απεργούν" οι μετανάστες?!

Capitalism rules!

Η ιστορία τέλειωσε!

Αυτό υποστηρίζει ο Φουκουγιάμα από το ’92 και αναζητά ένα νέο καπιταλιστικό μοντέλο γιατί (όπως αποδείχθηκε και από την παρούσα οικονομική κρίση) αυτό που χρησιμοποιείται είναι αδύναμο και με ατέλειες.

Και απορώ: έχει κανόνες ο καπιταλισμός?

ο καπιταλισμός δεν είναι σύστημα, μοντέλο ή θεωρία αλλά η έλλειψη οποιασδήποτε θεωρίας, κανόνα ή συστήματος.

Είναι η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, η ζούγκλα που κουβαλάμε από τότε που εμφανιστήκαμε στην γη. Από τότε που κάποιος βάφτισε κάτι δικό του (=ιδιοκτησία), από τότε που κάποιος αντάλλαξε κάτι που είχε με κάτι που ήθελε (=εμπόριο) κι από τότε που κάποιος ανάγκασε ή πλήρωσε κάποιον να κάνει κάτι που ο ίδιος δεν ήθελε ή δεν μπορούσε (=εργασία).

Αργότερα, αφού φορέσαμε ρούχα, ανακαλύψαμε τον τροχό και τα μέταλλα, το όλο σύστημα δημιουργούσε αδικίες αφού κάποιοι συγκέντρωναν υπερβολικό πλούτο και εξουσία.

Ένα τέτοιο περιβάλλον μας φαινόταν απόλυτα φυσικό αν υπολογίσεις ότι οι παραστάσεις μας ήταν μια δυνατή τίγρης να τρώει την αδύναμη αντιλόπη, το μεγάλο ψάρι που τρώει το μικρό κι εμείς σκοτώναμε τα γέρικα άλογα.

Αργότερα στους αιώνες, αυτές τις αδικίες προσπάθησαν να περιορίσουν κάποιοι πλούσιοι (οι φτωχοί δεν προλάβαιναν να σκεφτούν) και κοινωνικά ευαίσθητοι τύποι σκεφτόμενοι θεωρίες, κανόνες δηλαδή επί του ‘φυσικού’ καπιταλισμού. Κι έτσι προέκυψαν ο σοσιαλισμός, ο κομμουνισμός, και άλλα σε –ισμός. Κι όντως, όπου εφαρμόστηκαν (και όπως εφαρμόστηκαν) μείωσαν την αδικία, μείωσαν τον πλούτο και αύξησαν την φτώχεια. Οι κοινωνίες του «υπαρκτού» δεν εξελίχθηκαν με τον ίδιο ρυθμό γιατί δεν παρήγαγαν πλούτο επειδή το κέρδος τελικά είναι το μόνο κίνητρο για εξέλιξη.

Από τότε κάθε οικονομία χρησιμοποιεί ένα κράμα brutal καπιταλισμού και intellectual θεωριών με μοναδικό όπλο τον έλεγχο ανάλογα με την κοινωνική ανοχή: σφίγγοντας τα λουριά, περιορίζεται η κοινωνική αδικία και μειώνεται ο παραγόμενος πλούτος, χαλαρώνοντας τα λουριά, αυξάνεται ο πλούτος και η αδικία.

Η οικονομική κρίση το μόνο που δείχνει να μας δίδαξε είναι ότι τελικά, μετά από χιλιάδες χρόνια εξέλιξης, έχουμε ακόμα πολύ λάσπη μέσα μας.

No Surrender περί μεταναστευτικού...

ελληνική RAC σκηνή

Νίκος Δήμου περί πατρίδων...

http://doncat.blogspot.com/2007/05/blog-post_21.html

Αλκίνοος περί μεταναστευτικού

πατρίδα...

Τζιμάκος περί μεταναστευτικού...

“Δεν υπάρχει καμία διάθεση από κανένα εγκάθετο λαμόγιο να λύσει το πρόβλημα, η δουλειά των γενιτσάρων είναι να δημιουργούν προβλήματα, όχι να τα λύνουν.

Δεν είναι από ανικανότητα ή ολιγωρία που φούντωσε το μεταναστευτικό, όλα έχουν γίνει βάση σχεδίου για να πληγωθεί ο κοινωνικός ιστός, να έχουν φθηνά μεροκάματα τα αφεντικά με παράνομους και ανασφάλιστους εργάτες, να υποβαθμιστούν συγκεκριμένες συνοικίες, να αγοράσουνε κοψοχρονιά οι καλόγεροι, πνευματικοί μεσίτες υπουργών, μετά να σκουπίσουνε τους μετανάστες οι μπάτσοι για να ανέβουν οι τιμές, να μπορέσουν να πληρωθούν γραμματείς, Φαρισαίοι, ανεξάντλητοι δικαστές και όλο το κομματικό τους σκυλολόι.

Είναι το λεγόμενο σχέδιο ‘Ξενοκράχτης’: αφήνεις τα σύνορα ανοιχτά, να δουλέψουνε και οι δουλέμποροι που είναι κεμπάριδες στο λάδωμα, και ακολουθούν δικηγόροι, μπάτσοι, κομματόσκυλα που διαχειρίζονται το πρόβλημα ως μπίζνα και μόνο. Άντε να γεμίσουνε και μια εκπομπή στην τηλεόραση μέχρι να φουντώσουνε οι πυρκαγιές και να αναλάβει τα ηνία της χώρας ο στρατηγός-άνεμος.”

“Ο (πρώην) Άρχοντας του Πολιτιστικού Σκότους, Αντώνης Σ, αν ενθυμίστε όταν ήτανε υπουργός των Εξωτερικών του Μητσοτάκη, εκτός από τις σκουπιδοσακούλες με τα πεντοχίλιαρα τότε για τους δημοσιοκάφρους στα payrolls, άνοιξε και τους ασκούς των συνόρων με την Αλβανία και πλημμύρισε ο τόπος από φθηνά και ανασφάλιστα εργατικά χέρια.

Τρίβαν τα χέρια τους οι αστοί της Αιόλου που τους ήρθανε ως money εξ ουρανού τσάμπα δούλοι για τα μαγαζά τους. Και βολευτήκαμαν όλοι μια χαρά…

Οι δυο τρομάρες ήρθανε μετά, αφού πρώτα μας χτίσαν οι μετανάστες τα ολυμπιακά ακίνητα, μας φτιάξανε δρόμους, γέφυρες, τα σπίτια μας τα εξοχικά με παραδοσιακή πέτρα παρακαλώ που την είχαμε ξεχάσει με τα ‘λουμίνια και τα πλαστικά του νεοελληνικού κιτς.

Μας κάνανε λοιπόν όλες τις βαριές δουλειές και τώρα όπως αποφασίζει και διατάζει η τηλεόραση, αρχίσαμε να τους φοβόμαστε. ‘Να φύγουνε, να πάνε αλλού’ ουρλιάζουν οι κρυπτοφασίστες από τα παράθυρα τα γυάλινα, γιατί γνωρίζουν ότι ο μετανάστης αφού σου καθαρίσει το σπίτι, σου πλύνει το αυτοκίνητο, σου σκαλίσει τον κήπο, κάποια στιγμή μοιραία θα σκαλίσει και την γυναίκα σου, διότι το ένστικτο θα την οδηγήσει στην αγκαλιά του για να κάνει εύρωστα παιδιά και να απαλλαγεί επιτέλους η φυλή από την γοητεία του ελληναρά, την κοιλίτσα του τεμπέλη, την παρκαρισμένη στις άβολες καρέκλες των καφενείων της παρακμής.

Μην ξεχνάμε και την επιδρομή με τα δίμετρα Ουκρανiser, που βελτιώσανε με τον ανταγωνισμό την εμφάνιση των παχύσαρκων Ελληνίδων και γκρέμισαν το σαθρό οικοδόμημα του μικροαστικού γάμου.”

“…διάφορες κυρίες πλουσίων για να διασκεδάσουν την βαριεστημάρα τους, διοργανώνουν φιλανθρωπικά τσάγια υπό την αιγίδα της Ύποπτης Αρμοστείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εχθρών για να μαζέψουνε άγνωστο αριθμό από μπικικίνια, μπικίνια και bic τα οποία υποτίθεται τα στέλνουν μετά στα φτωχά αφρικανάκια…

…αγαπητή φιλάνθρωπη κιόσσα, γιατί δεν πας να ταΐσεις τα αφρικανάκια στο Εφετείο της Σωκράτους, εδώ δίπλα στην Ομόνοια, να πληρώσεις την ΕΥΔΑΠ που τους έχει κόψει το νερό, να στείλεις τις φιλιππινέζες σου να καθαρίσουν, παρά κάθεσαι και τραβιέσαι με υιοθεσίες και φιλανθρωπικά σαφάρι στου διαόλου τη μάνα.

Αφού σε έπιασε ο πόνος να βοηθήσεις τους μαύρους, ο Θεός σε λυπήθηκε και τους έφερε δίπλα στην πόρτα σου. Έχει κάτι αλάνες στην Εκάλη και την Κηφισιά που είναι ταμάμ χωροταξικά για να στηθούν στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών. Ας διευκολύνουμε επιτέλους τις φιλάνθρωπες κυρίες των Βορείων Προαστίων, να τους μείνει λίγος χρόνος για τις πλαστικές επεμβάσεις στην ψυχή τους.”

Τζίμης Πανούσης city 99.5 fm 16/6/2009

χ ά ο ς

: Μεγάλη έλλειψη τάξης και οργάνωσης, γενική σύγχυση. Χαοτικός: συγκεχυμένος, χαώδης. (Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής)

•Έχει υπερθετικά το χάος; Γραμματικά όχι. Στην πραγματικότητα, έχει. Διότι εκεί που νομίζεις ότι το ξέρεις, αφού το ζεις τόσα χρόνια, γίνεται ακόμα πιο χαοτικό.

•Τώρα που γράφω η χώρα είναι κομμένη στα δύο, στα τέσσερα, στα έξι - τι λέω; Σε έντεκα εκατομμύρια κομμάτια, όσοι και οι Έλληνες. Ο καθένας το δικό του δίκιο, τη δική του διεκδίκηση, το δικό του μπαϊράκι. Αδιαφορεί για τον διπλανό του (πήγα να γράψω «πλησίον» και δαγκώθηκα) και ακολουθεί την ατομική του πορεία. Νόμος είναι το δίκιο το δικό μου. Χάος.

•Ο υπουργός Οικονομικών βγάζει δίσκο επαιτείας: «Ό,τι έχετε ευχαρίστηση, Χριστιανοί (ή Μουσουλμάνοι). Έχω να ξεπληρώσω δεκάδες δάνεια, να πληρώσω τοκοχρεολύσια, να θρέψω ένα εκατομμύριο χαραμοφάηδες, να πληρώσω δέκατο πέμπτο και δέκατο έκτο μισθό σε ακαμάτηδες, να δώσω εκατομμύρια αποζημιώσεις σε λιμενεργάτες... Δώστε και ο Θεός θα σας τα ανταποδώσει με spread 300 και τόκο 6%...». Χάος.

•Δύο Αλέκες ορίζουν την μοίρα μας. Η μία, στην κοσμάρα της, χτίζει φανταστικά κάστρα στην Ισπανία και η άλλη υπονομεύει με λαγούμια και τα λίγα πραγματικά κάστρα που μας απομένουν. Και οι δύο είναι εκτός πραγματικότητας - αλλά δεν φταίνε αυτές. Η πραγματικότητα είναι λάθος. Χάος.

•Τα ασφαλιστικά ταμεία δεν έχουν μία. Στο ΕΣΥ και το ΙΚΑ ουρές δυστυχίας. Στα νυχτερινά κέντρα ουρές υπερβολής. Το ίδιο και στα Εμπορικά Κέντρα - πλήθος στο Mall και στο Golden Hall. Είναι η Ελλάδα που καταγράφεται κάτω από το όριο της φτώχιας, μια και δεν κάνει φορολογική δήλωση, και κυκλοφορεί με Καγιέν. Χάος!

•Πριν από ογδόντα χρόνια, ο κορυφαίος όλων των χρονογράφων, ο μέγας Παύλος Νιρβάνας, είχε γράψει πώς αντιμετώπιζε τους επισκέπτες της εφημερίδας. Όταν τον ρωτούσαν: «Πώς πάνε τα πράγματα;» κουνούσε το κεφάλι με νόημα και έλεγε αργά πάντα την ίδια λέξη: «Χάος!».

•Και όλοι συμφωνούσαν.

Αντιγραφή από Lifo Magazine 27/1/2010

Η κόλαση, είναι... εμείς

"Κάθε κάποια χρόνια, δεν μπορώ να προσδιορίσω πόσα ακριβώς, συμβαίνουν αλλαγές στην ταυτότητα ενός τόπου. Ομως, συνήθως, οι αλλαγές αυτές δεν επηρεάζουν σε βάθος την ουσία της ταυτότητας. Ετσι και οι αλλαγές που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια, είτε ενδογενώς στην Ελλάδα, είτε εκείνες που είναι αποτέλεσμα εξωτερικών μεταβολών, δεν επηρεάζουν την ουσία της ελληνικής ταυτότητας, όσο κι αν τώρα που τις βιώνουμε μπορεί να μας φαίνεται αλλιώς. Οι αρχαίοι Ελληνες φορούσαν χιτώνες, οι αγωνιστές του ΄21 φουστανέλες, εμείς, σήμερα, φοράμε παντελόνια ευρωπαϊκού τύπου, αλλά δεν αλλάζουμε. Και δεν αλλάζουμε, επειδή ζούμε κάτω από το ίδιο φως, στο ίδιο κλίμα, αναπνέουμε τον ίδιο αέρα, χαιρόμαστε την ίδια φύση, κάνουμε τις ίδιες χειρονομίες. Τελικά, η ελληνικότητα γεννιέται κυρίως από τον τόπο που ζούμε και καθορίζεται από αυτόν και από τη γλώσσα, και γι΄ αυτό αργά ή γρήγορα θα ενταχθούν σε αυτή την ελληνικότητα κι όσοι ξένοι έρχονται να ζήσουν σε αυτόν τον τόπο. Πολλοί, που αγνοούν εντελώς την καθοριστική σημασία όλων αυτών, πιστεύουν αντίθετα ότι η ελληνικότητα βρίσκεται στην παράδοση που απειλείται από τις αλλαγές. Τους διαφεύγει ότι και η ίδια η παράδοση κα θορίζεται από τον τόπο και από το φως του. Αλλά, κυρίως, κάνουν το μεγάλο λάθος να ταυτίζουν τη διατήρηση της ελληνικότητας με τη μίμηση του παρελθόντος. Κι αυτό είναι ένα έγκλημα, που γεννά τέρατα. Η μίμηση του παρελθόντος, του αρχαίου, του βυζαντινού ή όποιου άλλου, είναι κάτι κακό και επικίνδυνο που κλείνει τη σκέψη μας, μας στερεί κάθε δυνατότητα να ανανεώσουμε κι εμείς την ελληνική ταυτότητα και να την παραδώσουμε ανανεωμένη στους επόμενους. Το παρελθόν μάς βοηθά όταν μαθαίνουμε από αυτό, όχι όταν το αντιγράφουμε.

Το ίδιο κακό γίνεται κι όταν αντιγράφουμε ξένα στοιχεία, όπως έκαναν οι έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα που πήγαν στο Μόναχο. Ζωγράφιζαν ελληνικά θέματα, αλλά σαν Γερμανοί. Αλλά το γερμανικό φως, ή μάλλον η γερμανική καταχνιά, που έμαθε τους Γερμανούς να φτιάχνουν αριστουργήματα, δεν έχει καμιά σχέση με το φως της Ελλάδας. Το ίδιο κι οι σκιές. Και, ξαφνικά, ανάμεσα στους γερμανοσπουδαγμένους «λόγιους» έλληνες ζωγράφους, από το πουθενά, ξεπετάχτηκε ένας Θεόφιλος, ένας ξυπόλυτος με μια λερή φουστανέλα, που εξέφρασε την αληθινή ελληνικότητα όσο κανένας άλλος... Εγώ, δουλεύοντας πάνω στη σκληρή αντίθεση της σκιάς και του φωτός του ελληνικού, συνεχίζω ακριβώς αυτή την παράδοση με νέο τρόπο. Κι έτσι σε όλον τον κόσμο άνθρωποι μου λένε ότι νιώθουν μέσα από τα έργα μου τη συνέχεια με τον αρχαίο ελληνικό κόσμο, χωρίς να ξέρουν το γιατί...

Σήμερα, την ελληνικότητα τη βλέπω ακόμα και στα αυθαίρετα. Στα σπίτια που χτίζονταν μέσα σε ένα βράδυ όπως όπως, με ό,τι ταπεινά υλικά υπήρχαν διαθέσιμα εκείνη τη στιγμή. Αντίθετα, δεν τη βλέπω καθόλου σε τερατώδη κτίρια στη Μύκονο ή σε άλλα νησιά, που μπορεί να κρατούν το λευκό χρώμα ή την πέτρα, αλλά που οι διαστάσεις, οι αναλογίες και οι όγκοι τους δεν έχουν καμιά σχέση με την αληθινή αρχιτεκτονική εκείνης της γης και την προσβάλλουν. Το Αιγαίο, που τώρα όλοι μιλούν γι΄ αυτό, δεν το ξέραμε, ο Ελύτης μάς το ΄μαθε, αλλά δεν το καταλάβαμε.

Ελληνικότητα δεν είναι να πηγαίνεις και να αντιγράφεις το παρελθόν σου. Ελληνικότητα είναι να μαθαίνεις από όλα αυτά, να τα κουβαλάς μέσα σου και να τα ξέρεις, αλλά, όπως ο Οδυσσέας, να κάνεις αυτό που αυτός εδώ ο τόπος σού ζητά. Να παίρνεις το ελληνικό και να το κάνεις παγκόσμιο. Εγώ τουλάχιστον αυτό προσπάθησα να κάνω όλα αυτά τα χρόνια. Και το είδα να γίνεται. Η αρχή της Οδύσσειας είναι η ελληνικότητα. Και γι΄ αυτό δεν κινδυνεύει από όλες τις αλλαγές. Αν κινδυνεύει η ελληνικότητα, κινδυνεύει μόνο από εμάς τους ίδιους... "

Ο κ. Αλέκος Φασιανός είναι ζωγράφος.

Αντιγραφή μιας σκέψης του Αλ. Φασιανού από το Βήμα 19/1/2010

έτσι για να σκάσει λίγο το χειλάκι μας...

...σαλαμάκι κανείς?

Ντοκουμέντο...

ποιον μου θυμίζει, ποιον μου θυμίζει, ...

ε, ναι: ο Γιωργάκης και ο Αντωνάκης!

όταν ήταν συμφοιτητές και συγκάτοικοι

για τρία χρόνια στο Πανεπιστήμιο

Σσσσσ.....

....η Φούσκα κοιμάται

ελπίζω όμως να παρακολουθεί

Περί Εξαρχείων...

Από τις λίγες Αθηναϊκές γειτονιές που τις συνοδεύει ένας μύθος. ‘Τα Εξάρχεια ρε, έχουν ιστορία’ έγραφε παλιότερα ο Μίσσιος στο ‘Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε;’. Αυτόν τον μύθο συντηρεί τις τελευταίες μέρες το υπουργείο ΠΡΟ-ΠΟ (=προστασίας του πολίτη).

Καθημερινά μερικές εκατοντάδες ένοπλοι αστυνομικοί ειδικών δυνάμεων, Ζητάδες, ομάδα Δ, ειδικοί φρουροί, όλοι θα περάσουν μια βόλτα. Όχι για καφέ, για έλεγχο. Μπαίνουν στα café, βγάζουν τους θαμώνες έξω, τους υποχρεώνουν να γονατίσουν στον δρόμο και ζητούν ταυτότητες. ‘-Ποιος είσαι; -Πού πας; -Από πού έρχεσαι;’ Αν είσαι και γυναίκα θα ακούσεις και κανένα «γαλλικό».

Στα κατεχόμενα Εξάρχεια, η νεοεκλεγείσα λαοφιλής κυβέρνηση κλείνει το μάτι στο 10% των ψηφοφόρων που της έδωσαν την θριαμβευτική διαφορά, φροντίζοντας να θυμίζει πως το κράτος είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό.

Μπορεί οι κάδοι να μένουν γεμάτοι για λίγες μέρες, τα πεζοδρόμια να βρωμάνε, οι καταγγελίες για παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα που εμποδίζουν, να αγνοούνται αλλά το κράτος είναι εδώ.

Τα αστυνομοκρατούμενα Εξάρχεια όντως δεν έχουν πια περιφερόμενους ναρκομανείς και αργόσχολους «υπόπτους»! Τι έγιναν όμως αυτοί? Πήγαν πιο κάτω? Το πρόβλημα λύθηκε ή μεταφέρθηκε σε διπλανές περιοχές?

Ο ΠΡΟ-ΠΟτζης υπουργός, με καθημερινές αστυνομικές επιθέσεις καθάρισε την γειτονιά από τα κοινωνικά μιάσματα και τώρα που θα μηδενίσει την ανοχή του στα τρομοκρατικά στοιχεία συλλαμβάνοντας όσους αριστερούς, αναρχικούς, μακρυμάλληδες, σκουλαρικάδες κ σια αντέχουν στην ΓΑΔΑ, ο κάθε εξαρχειώτης δεν θα έχει να φοβάται τίποτα εκτός από την Αστυνομία.

Θαρρώ όμως πως οι ντόπιοι δεν φοβηθήκαν ποτέ τους ούτε πρεζόνια, ούτε πουτάνες, ούτε εμπόρους. Έμαθαν να ζουν μαζί.

Σίγουρα αυτή η συμβίωση δεν είναι ότι καλύτερο, σίγουρα λύσεις πρέπει να δοθούν. Το όπλο στο χέρι όμως δεν μου φαίνεται να βοηθά. Να (συν)ταράσσεις την καθημερινότητα της περιοχής με εξευτελιστικούς ελέγχους, ούτε. Να σπας τα νεύρα των κατοίκων που λες πως προστατεύεις ενώ τρομοκρατείς, μάλλον απέναντί σου θα τους βρεις.

Μαζί με αυτούς που χρόνια τώρα εκμεταλλεύονται την περιοχή και μαζεύονται εκεί επειδή ξέρουν ότι θα βρουν μπάτσους. Κάτι μαλάκες που μόλις δουν στολή πρέπει να πετάξουν πέτρες ή να κάψουν κάδους. Σύγκρουση για την σύγκρουση. Καμία σχέση με παλιούς αναρχικούς ή αριστερούς ή έστω διαφωνούντες, απλά ηλίθιους αντιδραστικούς που ούτε καν αντιλαμβάνονται ότι με την δράση τους δίνουν άλλοθι στην Αστυνομία.

Μια Αστυνομία που την έστειλαν σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις χωρίς να καθορίσουν τους κανόνες εμπλοκής. Πριν καθαρίσεις την γειτονιά, καθάρισε την Αστυνομία. Μια κοινωνία που οπλίζει σώματα ασφαλείας για να εγγυηθούν την ασφάλειά της δεν μπορεί παρά να αναλαμβάνει τον κίνδυνο υπέρβασης καθήκοντος.

Κι όλα αυτά γιατί? Γιατί εκεί? Είναι τα Εξάρχεια η πηγή του κακού που πρέπει να εξοντωθεί? Εκεί βρίσκονται όλες οι γιάφκες των ελεεινών τρομοκρατών? Μαζεύτηκαν πολλοί αλλοδαποί, ισλαμιστές, αναρχικοί, 15χρονοι και έγιναν όλοι στόχοι?

Ένα ελάττωμα έχει αυτή η γειτονιά,

Αντιστέκεται!

Δεν θα υπογράψω σαν morfeas αλλά σαν οικονομικός μετανάστης που τους τελευταίους 6 μήνες φεύγοντας από Πάτρα για επαγγελματικούς λόγους, ζω στη Νεάπολη Εξαρχείων

όσο ζεις...

Όλα όσα έμαθα (και δεν ήξερα) παρακολουθώντας την πρώτη συνεδρίαση της Βουλής

· Οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ δουλεύουν έως αργά και δεν παρευρίσκονται

· Η ΝΔ θα κάνει σκληρή αντιπολίτευση (εύχομαι όχι όσο σκληρή ήταν η διακυβέρνηση)

· Το ΚΚΕ χρειάζεται update, επειγόντως

· Στο ΛΑΟΣ είναι λίγο ευαίσθητοι στον τονισμό (ΛάΟΣ ή ΛΑόΣ?)

· Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ξανά ένα κόμμα, όλοι είχαν κοινή γραμμή (γουστάρω Τσίπρα με σακάκι)

· Ο Μ. Βαρβιτσιώτης είναι ο 2^ος ιεραρχικά στην ΝΔ (μίλησε μετά τον ‘τέως’ αρχηγό)

· Ο Δ. Αβραμόπουλος θα εγγυηθεί την ενότητα του κόμματος (μάλλον εννοεί το Κόμμα Ελεύθερων Πολιτών)

· Ο Καρατζαφύρερ είναι θαυμαστής του Ανδρέα Παπανδρέου (!)

· Ο Βορίδης θέλει να μεταβάλει την άποψη (=ψήφος) του Ελληνικού Λαού γιατί είναι λανθασμένη

· Ο Τσίπρας ανοίγει πόλεμο με τον Λαϊκίστικο Ορθόδοξο Συναγερμό (ουπς, γκάφα…)

· Η Παπαρήγα είπε όσα είπε 15 χρόνια πριν (προσθέτοντας τα ‘Cosco’, ‘Siemens’ και άλλες ξένες λέξεις)

· Όλοι στην αντιπολίτευση θα είναι αυστηροί και στα καλά θα είναι μαζί με το ΠΑΣΟΚ, στα κακά απέναντι (αυτό δεν είναι αυτονόητο?)

· Μετά τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, ψήφισαν 160 υπέρ. Τελικά όλοι απέναντι ήταν, ούτε μία σωστή πρόταση αυτό το ΠΑΣΟΚ?

Θα ήθελα

· Τον Άρη Σπηλιωτόπουλο για αρχηγό (και μέλλοντα πρωθυπουργό) για να βρει η Ελλάδα επιτέλους την χαμένη της χλιδή

Να μάθω ποιοι είναι το 4,4% των ψηφοφόρων της ΝΔ που θέλουν τον Ψωμιάδη για πρόεδρο (πρέπει να έχουν φοβερό χιούμορρρρρ)

· Η ΝΔ να εξετάζει το ιδεολογικό υπόβαθρό της σαν μια υγιή πολιτική ομάδα αντί να αναζητά άξιο αντίπαλο του ΠΑΣΟΚ (τι γράφω Θε μου?!)

· Το ΠΑΣΟΚ να μην μείνει στη θεωρία. Οι προθέσεις καλές, αναμένουμε την πράξη…

· Όταν μιλάει ο Άδωνις να μπαίνει αυτόματα το mute στην τηλεόραση (τι τσιρίδα είναι αυτή, σαν γκόμενα κάνει)

· Τον Γ. Αυτιά να συνομιλεί και live όχι μόνο με ίδιο video τρεις μέρες

· Να συγχαρώ τον Γιώργο Σακελλάρη - 1^ος στον Παγκόσμιο Μαθηματικό Διαγωνισμό ανάμεσα σε 400 άτομα, including Harvard

“ο άνθρωπος έφτιαξε το αλκοόλ, ο θεός το χασίς,

εσύ ποιον εμπιστεύεσαι?”

από τοίχο στην Νεάπολη Εξαρχείων

τελικά η διαφορά ανάμεσα στον καταλληλότερο και στον πιο καταλληλότερο (συγχωρέστε μου τον πλεονασμό) είναι ότι ο ένας θέλει να κυβερνήσει ενώ ο άλλος δεν θέλει να συνεχίσει

ΩΡΑ 5/10/09 14:19

ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ 99,66%

ΠΑΣΟΚ 43,92% 160 Έδρες

ΝΔ 33,48% 93

ΑΠΟΧΗ 29,09%

ΚΚΕ 7,54% 21

ΛΑΟΣ 5,63% 15

ΣΥΡΙΖΑ 4,60% 13

ΟΙΚΟΛ. ΠΡΑΣ. 2,53%

ΑΚΥΡΑ 2,04%

ΛΕΥΚΑ 0,60%

ΔΗΜ. ΑΝΑΓΕΝ. 0,45%

ΑΝΤΑΡΣΥΑ 0,36%

T-shirt για αναποφάσιστους...

...deep bate...

"ζάπλουτοι star δημοσιογράφοι, που απασχολούνται σε κανάλια χωρίς άδεια λειτουργίας, θα ανακρίνουν τους πολιτικούς αρχηγούς, με προκαθορισμένες ερωτήσεις, σε αυστηρά χρονικά πλαίσια, σε studio του μοναδικού τηλεοπτικού σταθμού που εκπέμπει νόμιμα, ο οποίος σταθμός δεν θα εκπροσωπείται λόγω τηλεθέασης απλά θα κρατάει το ρολόι...

...κι εμάς μας φαίνεται φυσιολογικό αυτό..."

είπε ο Πιτσιρίκος στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ

αν το ντιμπέιτ ήταν τόσο ενδιαφέρον, το κανάλι της Βουλής γιατί δεν έχει τηλεθέαση?

απορία ενός ζαλισμένου ψηφοφόρου

Μπορεί να είναι επίκαιρο βιβλίο 174 ετών?

«Παρ΄ όλα αυτά μπορεί να συμβεί μια υπερβολική τάση για την υλική ιδιοκτησία, να οδηγήσει τον άνθρωπο στο να θέσει τον εαυτό του στα χέρια του πρώτου δυνάστη που θα παρουσιαστεί. Στην πραγματικότητα, στη ζωή κάθε δημοκρατικού λαού υπάρχει μια πολύ επικίνδυνη μετάβαση. Όταν η τάση για υλική ευημερία αναπτύσσεται πιο γρήγορα από την αίσθηση του πολίτη και τη συνήθεια της ελευθερίας, φθάνει μια στιγμή στην οποία οι άνθρωποι αφήνουν τον εαυτό τους να παρασυρθεί και σχεδόν χάνουν τον νου τους στη θέα των αποκτημάτων που πρόκειται να κατακτήσουν.
Σκεπτόμενοι μόνο πώς να κάνουν περιουσία δεν καταφέρνουν να συλλάβουν τον στενό δεσμό που συνδέει την ευημερία του ατόμου με την ευημερία του συνόλου. Σε τέτοιου είδους περιπτώσεις δεν είναι καν απαραίτητο να τους αρπάξει κανείς τα δικαιώματα που απολαμβάνουν: θα τα εγκαταλείψουν πρόθυμα από μόνοι τους...
Αν ένα ικανό και φιλόδοξο άτομο κατορθώσει να αποκτήσει εξουσία σε μια τέτοιου είδους κρίσιμη στιγμή, θα βρει τον δρόμο ανοιχτό για κάθε κατάχρηση. Αρκεί να μπει στον κόπο να φροντίσει τα υλικά συμφέροντα και κανείς δεν πρόκειται να του ζητήσει να ανταποκριθεί στα υπόλοιπα. Πάνω απ΄ όλα, να εγγυηθεί την τάξη...».
«Έτσι δεν είναι ασυνήθιστο να βλέπουμε στην τεράστια σκηνή του κόσμου πλήθη που εκπροσωπούνται από μια χούφτα ανθρώπων οι οποίοι μιλούν στο όνομα ενός απόντος ή απρόσεκτου όχλου, ανδρών οι οποίοι ενεργούν μέσα στην οικουμενική ακινησία, χειριζόμενοι τα πάντα ανάλογα με τα καπρίτσια τους: αλλάζοντας νόμους και τυραννικές συνήθειες όπως τους αρέσει. Σε τέτοιον βαθμό ώστε είναι αδύνατον να μην εκφράζουμε έκπληξη βλέποντας σε πόσο αδύναμα και ανάξια χέρια μπορεί να πέσει ένας μεγάλος λαός».

Αλέξις ντε Τοκβίλ, “Δημοκρατία στην Αμερική” 1835

Σχόλιο του Umberto Eco:

Ένα έθνος που ζητάει από τις κυβερνήσεις μόνο να διατηρούν την τάξη είναι ήδη υποδουλωμένο στην καρδιά, υποδουλωμένο στην ευημερία του και από τη μια στιγμή στην άλλη, ο άνθρωπος που προορίζεται να το υποδουλώσει μπορεί να εμφανιστεί. Όταν στη μεγάλη πλειονότητά τους οι πολίτες θέλουν να ασχολούνται μόνο με τις ιδιωτικές υποθέσεις τους, ακόμη και τα πιο μικρά κόμματα μπορούν να καταλάβουν την εξουσία.